Odpocznij

Odpocznij.

Jesień będzie wietrzna, długa 

Zimne powietrze zaraz płuca ściśnie.

Światło przesłoni i zamgli szaruga.

Odpocznij, póki wciąż złocą się liście.

Na kopcach liści połóż się na chwilę,

Odetchnij jeszcze zapachem ogniska.

Zanim te jasne dni zostaną w tyle,

Niech - tylko moment - miłość będzie bliska.

Odpocznij. 

Będziesz potrzebować siły.

Odpocznij, będziesz szła sama, daleko.

Drogę przesłania mgła gęsta jak mleko.

Gdy się podniesie, odsłoni ruiny.