Jest sama wreszcie
Może krzyczeć
Wrzeszczy w poduszkę nie
Nie trzeba martwić sąsiadów
Ale jest sama i krzyczy
Ze wszystkich sił
Zaciska zęby na pościeli która jest szorstka
Jego skóra jest gładka dotarłaby
Zębami do krwi
do żył do serca do końca.
Są rzeczy, które trzeba łzami zalać Samotnie, w środku nocy i w ciemności. Trzeba się oddać swojej powinności, Trząść się od szlochu i w rozpaczy spalać. Są sprawy, które muszą być topione W słonych potokach i wyciu w poduchę, A jeśli nagle poczujesz otuchę, Znaczy, że nie jest to dobrze zrobione. Są bowiem lata, których opłakanie Jest twoim prawem oraz obowiązkiem. Tak być powinno, a więc tak się stanie. Płacz więc, aż samo dno smutku cię dotknie. Ta rozpacz będzie początku zawiązkiem W ciemnościach, w środku nocy i samotnie.
Komentarze
Prześlij komentarz