Wiatr pod moje okno

 Wiatr pod moje okno podchodzi falami 

W szyby przybój wali - powietrzne tsunami 

Kłębią się, wełnią się gwałtowne bałwany

Tuż pod moim domem, aż drżą okien ramy.

Podchodzę do firan, choć strach mnie zdejmuje 

Nie sposób uwierzyć, że to wiatr tak duje.

Spodziewam się prawie, że morze przybiło,

Że od tego wichru z brzegów wystąpiło.

A jednak - niczego. Ni fal, ani piany 

To tylko się kłębią powietrzne bałwany,

Wiruje stos liści targany szumami.

Wiatr pod moje okno podchodzi zrywami.