Wyryte w śladach na skórze
ostrą igłą
świadomie wybranym bólem
(ale czy wiedzieliśmy
nie nie wiedzieliśmy)
wykłute wyklute na skale
wykute na skalę niezaplanowaną
na pamięć
jak rysunek twojej twarzy
wytuszowane
na skórze kwiatem
nie do zatuszowania.
Są rzeczy, które trzeba łzami zalać Samotnie, w środku nocy i w ciemności. Trzeba się oddać swojej powinności, Trząść się od szlochu i w rozpaczy spalać. Są sprawy, które muszą być topione W słonych potokach i wyciu w poduchę, A jeśli nagle poczujesz otuchę, Znaczy, że nie jest to dobrze zrobione. Są bowiem lata, których opłakanie Jest twoim prawem oraz obowiązkiem. Tak być powinno, a więc tak się stanie. Płacz więc, aż samo dno smutku cię dotknie. Ta rozpacz będzie początku zawiązkiem W ciemnościach, w środku nocy i samotnie.
Komentarze
Prześlij komentarz